فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌کشی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌کشی ‎setamkeši‎
(اسم) ستم‌کش بودن (معنای ستم‌کش).
ق۷. مرگ بهتر جوانمرد را از عیش چو زیش ستور می‌کشد او را برس زمام‌خواری به کار بزرگ و به ستم‌کشی و کم‌کاستی (مقامات حریری، ۴۳) ║ ق۱۰. مگو که کوه‌کنم از ستم‌کشی اهلی/ که من ز بار ستم کوه بیستون شده‌ام (اهلی، ۳۲۰) ║ ق۱۱. رخسار هجر زیر نقاب ستم‌کشی‌ست/ صد شُکر کن دلا که ستمکاره نیستی (طالب آملی، ۸۶۵) ║ ق۱۲. چو خنجر ستم آن تُرک لشکری برداشت/ دلم ستم‌کشی و او ستمگری برداشت (طبیب اصفهانی، ۹۵) ║ ۱۳۲۴ش. همتای خود، من و تو ندیدیم در جهان/ من در ستم‌کشی و، تو هم در ستمگری (فصیح‌الزمان، ۱۲۸) ║ ۱۳۷۵ش. به کودک و پیر و جوان اندرز می‌دهند که در برابر محرومیت و ستم‌کشی هرچه صبورتر باشند (ندوشن، ۳‏/۱۲۴‏) ║ ۱۳۷۸ش. اصل دوم قانون اساسی هرگونه ستمگری و ستم‌کشی و سلطه‌گری و سلطه‌پذیری را نفی می‌نماید (عبدالله نوری، ۲۷۱)

معنی ستم‌کشی | فرهنگ جامع زبان فارسی