وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام و کام nâmokâm
(اسم) شهرت و موفقیت ؛ کام و نام.
ق۴. بخندید از رستم اسفندیار/ بدو گفت کای پورِ سامِ سوار ـ شدی تنگ‌دل، چون نیامد خرام/ نجُستم همی زین سخن نام و کام (فردوسی، ۵/۳۴۲) ║ ق۵. چو دشمن کشم نام و کام آیدم/ چو سر خیره بُد هم چه نام آیدم (اسدی۳، ۸۹) ║ ق۶. یکی نیکدل بود بانام و کام/ نیامد پسر داشتی جز همین (ایران‌شاه۲، ۲۹۲) ║ ق۶؟. ز گرشسپ اترط نبردید نام/ همان از نریمان بانام‌وکام (کک کوهزاد، ۲۴۰) ║ ق۷. گروهیش شاپور خوانند نام/ بیابد ز گیتی بسی نام و کام (زراتشت‌نامه، ۹۶) ║ ق۹. چون از مبارزان این طرف دستبردی دیدند روی به هزیمت نهادند و معنی‌الفرار خوانده به تعجیل تمام ترک نام‌وکام گرفته گریزان شدند (حافظ ابرو۲، ۱۹۱) ║ ق۱۳. از راه اصفهان مراجعت کردم و در شب نوروز فیروز از ورود دارالخلافه نام و کام برآوردم (خاوری، ۲/۷۴۱)