وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپنداندانه sepandândâne [گونۀ دیگر: سپندانه، سپنددانه۲، سفنداندانه]
(اسم) ۱. (گیاهشناسی کهن) ← خردل۲.
ق۴. او خدای دانای پیداییهاست، نیست غایب از او به وزن سپنداندانهیی در آسمانها و نه در زمین، او نه کهتر از آن و نه بزرگتر، که در نبشتهیی است پیدا؛ یعنی لوح محفوظ (قرآن پارس، ۱۷۰) ║ ق۵. اگر هفتآسمان و هفتزمین را چون سپنداندانه کنند خدا را به عدد هر سپنداندانهای بهشتی است چندِ هفتآسمان و هفتزمین (سورآبادی۱، ۱/۳۳۵) ║ ق۶. آن خطیئه... به خُردی چندان باشد که سپنداندانهای (ابوالفتوح، ۱۵/۲۹۰) ║ ق۷. نبات سنبل چیزی بود که صورت او به عنبر مانَد و مقدار سپندان دانهای از او آدمی را هلاک کند (ابوبکر کاسانی، ۱/۴۰۱) ║ ق۹. المِثقال: همسنگ چیزی. و درمسنگ... مثقال حبة من خردل: همچند سپنداندانه (دهار، ۱/۵۵۵)
۲. ← سپندان۱۳.
ق۱۱. ذَرَّةٍ: سپنداندانه. (۶۱:۱۰). [ق: ۱۱۹] (فرهنگنامۀ قرآنی، ۲/۷۴۸)