فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپندان‌دانه

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپندان‌دانه ‎sepandândâne‎ [گونۀ دیگر: سپندانه، سپنددانه۲، سفندان‌دانه]
(اسم) ۱. (گیاه‌شناسی کهن) ← خردل‏۲.
ق۴. او خدای دانای پیدایی‌هاست، نیست غایب از او به وزن سپندان‌دانه‌یی در آسمان‌ها و نه در زمین، او نه که‌تر از آن و نه بزرگ‌تر، که در نبشته‌یی است پیدا؛ یعنی لوح محفوظ (قرآن پارس، ۱۷۰) ║ ق۵. اگر هفت‌آسمان و هفت‌زمین را چون سپندان‌دانه کنند خدا را به عدد هر سپندان‌دانه‌ای بهشتی است چندِ هفت‌آسمان و هفت‌زمین (سورآبادی۱، ۱‏/۳۳۵‏) ║ ق۶. آن خطیئه... به خُردی چندان باشد که سپندان‌دانه‌ای (ابوالفتوح، ۱۵‏/۲۹۰‏) ║ ق۷. نبات سنبل چیزی بود که صورت او به عنبر مانَد و مقدار سپندان دانه‌ای از او آدمی را هلاک کند (ابوبکر کاسانی، ۱‏/۴۰۱‏) ║ ق۹. المِثقال: همسنگ چیزی. و درمسنگ... مثقال حبة من خردل: ‌همچند سپندان‌دانه (دهار، ۱‏/۵۵۵‏)
۲. ← سپندان۱‏۳.
ق۱۱. ذَرَّةٍ: سپندان‌دانه. (۶۱:۱۰). [ق: ۱۱۹] (فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۷۴۸‏)

معنی سپندان‌دانه | فرهنگ جامع زبان فارسی