وضعیت: «تأییدشده»
ابلج ablaj [<عربی>]
(صفت) ۱. روشن و درخشان.
ق۸. دی گذشت و کس نمی‌داند که فردا چون بُوَد / روز امروز است و صبح صادق از وی ابلج است (ابن یمین، ۳۳۶) ║ ق۱۴. چو شد چهرهٔ شاهد صبح ابلج / ز خورشید بستند زرّینه هودج (ادیب‌الممالک، ۲/۱۳۱)
۲. (درمورد کسی) که فاصلهٔ میان ابروانش بیش از حد معمول است.
ق۱۳. در آن جانب یک‌هزار نفر خلج ابلج مستحفظ بودند (رضاقلی خان، ۹/۲۴۴)