فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتو

وضعیت: «تأییدشده»
اتو ‎oto‎ [<از فرانسوی auto «خودرو» که مخففautomobileاست.>؛ (این کلمه صورت کوتاه‌شدۀ اتومبیل است.)]
(اسم) (خودمانی) درمورد خودرویی به‌کار می‌رود که غالباً برخی دختران و زنان با استفاده از جاذبۀ جنسی خود برای رسیدن به مقصد بدون پرداخت کرایه سوار آن می‌شوند.
۱۳۸۷ش. دختر: آدمی که کنار خیابونه منتظر تاکسیه منتظر اتو نیست. بفرمایید! مزاحم: اسمتون رو می‌شه بپرسم؟ (اینترنت) ║ ۱۳۹۰ش. شراره تا حالا اتو سوار شده بودی؟ چند سال دوست بودید؟ (اینترنت)
اتو زدن
(خودمانی) (معمولاً درمورد زن و دختر) اتو سوار شدن.
۱۳۸۵ش. دختر خیابانی ... دختری‌ست که می‌خواهد تو خیابون اتو بزند ولی کسی سوارش نمی‌کنه (اینترنت) ║ ۱۳۸۶ش. اتو زدن برای خانوما خیلی خیلی خوبه چون بدون پرداخت وجه نقد به منزل می‌رسن (اینترنت) ║ ۱۳۸۸ش. همون لحظه یه تاکسی جلومون ترمز می‌زنه ... من حواسم پیش آرمین بود سوار نمی‌شم ... برمی‌گردم می‌بینم آرمین داره ما رو می‌بینه ... بعد دو تا پسره از پشت اومدن می‌گن چیه؟ می‌خواین اتو بزنین؟ (اینترنت)

معنی اتو | فرهنگ جامع زبان فارسی