وضعیت: «در حال تأیید»
نفرت‌زده nefratzade
یک. (قید) با بیزاری و ناخشنودی از کسی یا چیزی.
۱۳۱۲ش. خوشوقت و نفرت‌زده، پاشنۀ خود را بر سر جنایت عیب و عصیان، حیف و میل و بر سر دوزخ نهاده بود (مستعان، ۱/۱۳۹) ║ ۱۳۴۷ش. [کمال] ... لرزان و نفرت‌زده، از خواب بیدار شد (میرصادقی۴، ۱۱۴) ║ ۱۳۶۲ش. بُندار، بدخلق و کلافه از گرفتگی روز، نفرت‌زده، نگاه به آسمان گردانید (دولت‌آبادی۱، ۹/۲۳۵۱) ║ ۱۳۷۰ش. رشید ... برانگیخته و نفرت‌زده، مشتش را گره می‌کند و می‌غرّد (شیرزادی، ۱۶۴)
دو. (صفت) ۱. (کسی یا چیزی) که برای دیگران ناخوشایند و ناپسند است؛ منفور.
۱۳۳۶ش. هنگامی که تابوت مادربزرگ را از در سرا بیرون می‌بردند من ... پا به حیات گذاشتم. پیداست طفلی که با قدمش عزرائیل به خانه بیاید، چقدر نفرت‌زده می‌شود (پرویزی، ۱۰۳) ║ ۱۳۳۸ش. چهرۀ نفرت‌زده‌اش که با بازو و سینۀ لخت و زیبایش هیچ مناسبتی نداشت تهوّع‌انگیز بود (افغانی، ۷۳۴)
۲. ← نفرت‌آلود۱.
۱۳۷۰ش. صدای نفرت‌زده‌ای از میان جمعیت بلند می‌شود: مرده‌شور همه‌تان را ببرَد (شیرزادی، ۳۶۳) ║ ۱۳۷۴ش. حالت عصبی، چغر، خسته و نفرت‌زده اولین طرحی بود که از علیشاد می‌یافت (دولت‌آبادی۲، ۱/۲۶۶)