فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام‌ونعمت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌ونعمت ‎nâmone’mat‎
← نام‌و‌نان.
ق۵. به نام و نعمت ایشان بزرگ‌نام شدی / چنال گشتی از آنگه‌ که بوده‌ بودی نال (صانع فضولی: اسدی۲، ۳۳۲) ║ ق۷. آن پیغامبر امی که نام و نعمت او در تورات آمده بر دین موسی و بر دین ابراهیم ... خواهد بود و محمد هر دو دین را خلاف کند و این سخن از بهر آن گفتند که ایشان فرق میان دین و شریعت نمی‌دانستند (محمد تستری، ۵۵۸) ║ ق۱۳. لقبم شمس شاعران دادی / برفزودی به‌ نام و نعمت من (سروش، ۱‏/۴۸۱‏) ║ ق۱۴. خداوند این سرزمین چون منم / چو من کار بر نفع خود می‌کنم ـ پس این کار ورزش، نه زحمت بود/ سرافرازی و نام و نعمت بود (لاهوتی، ۲۸۵)

معنی نام‌ونعمت | فرهنگ جامع زبان فارسی