فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سلاح‌پوش

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاح‌پوش ‎selâhpuš‎
← درسلاح.
ق۶. #در مردی بکمال بود؛ در خوبی باجمال بود. اگرچه سلاح‌پوش بود، با لبان چون نوش بود (سمک، ۵‏/۲۰۷‏) ║ ق۷. #بر موجب حکم درگاه سلطنت نردبان‌های عریض نهادند، چنانکه ده نفر سلاح‌پوش بر آن تصاعد توانستی نمود (ابن بی‌بی، ۱‏/۲۳۱‏) ║ ق۸. #دو سوار سلاح‌پوش بیامدند (ابن بزّاز، ۴۰۴) ║ ق۹. #آن شب مرکبان را نعل بستند و جوانان یمن سلاح‌پوش شدند (بیغمی، ۱‏/۴۵۱‏) ║ ق۱۰. کار من دزدی است و حیله؛ و من قوّتِ جنگ ندارم و سلاح‌پوش نیستم. {جنیدنامه، ق۱۴؟} (ابومسلم‌نامه، ۱‏/۳۰۸‏) ║ ق۱۱. #از مشاهدۀ سواران سلاح‌پوش و آواز طبل خبر به اردوی شاملو رسید که مرشدقلی‌خان ... طبل جنگ می‌کوبد (اسکندر بیک، ۱‏/۴۶۹‏)

معنی سلاح‌پوش | فرهنگ جامع زبان فارسی