فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تسکین‌دهنده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
تسکین‌دهنده ‎taskindahande‎
(صفت) (درمورد چیزی) که سبب بهبود درد یا عارضۀ فیزیکی و یا احساس ناخوشایند روحی می‌شود ؛ تسکین‌بخش؛ تسکین‌ده.
ق۱۰. تسکین‌دهندۀ فتن آخرالزمان/ شویندۀ رخ ظفر از گرد انقلاب (محتشم، ۲‏/۱۵۳۷‏) ║ ۱۳۴۴ش. اندیشۀ تسکین‌دهنده‌ای هم‌چون مار در ضمیر او خزیدن گرفت (به‌آذین۵، ۱‏/۴۰۴‏) ║ ۱۳۸۲ش. خود تو عکسم را تو مجلۀ زنان امروز چاپ کردی ... در تقویت روحیه‌ام مؤثر بودی. در روزهای بزرگ هیچی به‌ اندازۀ دل‌مشغولی‌های کوچک تسکین‌دهنده نیست (محمدعلی۲، ۱۸۸)

معنی تسکین‌دهنده | فرهنگ جامع زبان فارسی