معنی ابوطالبی | فرهنگ جامع زبان فارسی

فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وضعیت: «تأییدشده»
ابوطالبی ‎abutâlebi‎ [<ابوطالب + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>؛ (منسوب به ابوطالب مدرس همدانی قلمدان‌ساز، جلدساز و خوشنویس دورۀ قاجار)]
(صفت) (درمورد جلد کتاب یا قلمدان) ساخته‌شده به‌وسیلۀ ابوطالب مدرس همدانی، با طرح ابری خاص او.