وضعیت: «تأییدشده»
اتمیست atomist [<از فرانسوی atomiste، از انگلیسی atomisme>]
یک. (صفت) (فلسفه) پیرو اتمیسم (معنای۱)؛ اتم‌گرا.
۱۳۳۱ش. دسته‌ای از فلاسفه و حکمای قدیم یونان که در تاریخ فلسفه اتمیست نامیده می‌شوند، عقیده داشتند که تمام اجسام از ذرات بسیار خُرد و کوچکی تشکیل یافته‌اند (تقی بینش: نامۀ فرهنگ، ش۲/۸۲) ║ ۱۳۵۸ش. ذیمقراطیس که ... می‌گویند اتمیست بوده‌است، ... اساس عالم را یک سلسله ذرات می‌داند (مطهری۳، ش۱۳/۶۷۶) ║ ۱۳۶۵ش. نوعی شباهت بین آراء آن‌ها [متکلمان نخستین] و ... اندیشه‌های فلاسفۀ اتمیست یونان وجود دارد (حسین معصومی همدانی: معارف، ش۷/۲۱۱) ║ ۱۳۸۶ش. همچون دموکریتوس آبدرایی ... می‌توان او را یک عالم یا فیلسوف اتمیست هم یاد کرد (پرویز اذکایی: آینۀ میراث، ش۳۶و۳۷/۶۷)
دو. (اسم) ⇅ اتمیستیک..
۱۳۷۱ش. نظریۀ مکانیکی برای اولین بار در افکار اتمیست‌های ... یونانی قرون پنجم تا سوم قبل از میلاد ... جلوه‌گر شد (مهدی الوانی: مطالعات مدیریت بهبود و تحول، ش۷/۲۷) ║ ۱۳۸۳ش. قائلان به جزء لایتجزی (اتمیست‌ها) ... جهان را از دو اصل ساختند: جزء لایتجزی (اتم) و فضای تهی (خلأ) (احمد قائم‌مقامی: نامۀ پارسی، ش۳۲/۱۰۰) ║ ۱۳۸۸ش. اتمیست ناچار است برای توجیه اختلاف چگالی مواد مختلف به شکاف‌های تهی درون مواد قائل شود (مسگری - محمدیان: شناخت، ش۶۰/۱۶۱)