وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
حق‌الارتفاق haqqol’ertefâq [<عربی>]
← ارتفاق۲.
۱۳۱۳ش. کسی که حق‌الارتفاق در ملک غیر دارد، مخارجی که برای تمتع از آن حق لازم شد به عهدۀ صاحب حق می‌باشد، مگر اینکه بین او و صاحب مِلک بر خلاف آن قراری داده شده باشد (قانون مدنی، ۲۲) ║ ۱۳۸۱ش. این ماده متضمن استصحاب در شک در مقتضی است؛ بدین معنا که تردید در بقای حق‌الارتفاق ناشی از آن است که ما نمی‌دانیم مقتضی ایجاد این حق اذن بوده‌است یا عقد لازم (منیره حق‌خواه: فقه و حقوق خانواده، ش۲۸/۱۳۴) ║ ۱۳۹۳ش. پرونده‌های مطروحه در محاکم بین‌المللی را می‌توان به صورت زیر تقسیم‌بندی نمود: ... دعاوی مربوط به حق‌الارتفاق یک دولت در سرزمین تحت حاکمیت دولت دیگر یا آب‌های یک دولت دیگر (حسین ثریائی آذر: تحقیقات حقوق خصوصی، ش۲۱/۳۳)