وضعیت: «در حال تأیید»
سپریدن seporidan, sepa- [گونۀ دیگرِ سپردن]
(فعل متعدی) ۱. ⇐ سپردن۲.
ق۴. چو پیل آن‌چنان زخمِ پیکان بدید / همه لشکرِ خویش را بسپرید (فردوسی، ۷/۵۳۸) ║ ق۷. لَمْ تَطَؤُهَا: نسپریده بودند (قرآن ۵۶: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲/۴۸۹)
۲. ⇐ سپردن۱.
ق۸. چنین تا منزلی را بسپریدند / پس‌از یک‌چند در ارمن رسیدند (خواجو۲، ۲۱۸) ║ به روی دوست که رویش به چشم من نگرید/ به خاک پاش که آن ره به روی من سپرید (کمال خجندی، ۱/۳۵۱)