اتوخورده

وضعیت: «تأییدشده»
اتوخورده ‎otuxorde, utu-‎ [<← اتو + خورده (← خورد (← خوردن) + -ه)>]
(صفت) (درمورد لباس، پارچه و مانند آن‌ها) که با اتو کردن چین‌وچروک‌های آن صاف شده باشد.
ق۱۴. کفش تو واکس‌زده جامه اطوخورده بُوَد / هر سحر کآن را در پا کنی این را در بر (ایرج میرزا، ۲۴) ║ ۱۳۳۱ش. کرواتش اتوخورده و مرتب بود و یخۀ آهاری داشت (آل‌احمد۷، ۶۶) ║ ۱۳۶۲ش. یکی از آن قرتی‌قشمشم‌ها بود. با کراوات قرمز و سروزلف روغن‌زده، کت‌وشلوار اتو‌خورده (میرصادقی۲، ۱۰۲) ║ ۱۳۷۹ش. با کت نو هم نمی‌شه لنگ به کمر بست، پس شلوار اتوخورده و کفش واکس‌زده می‌خواد (محمود۲، ۲‏/۵۲۱‏)