فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابود

وضعیت: «تأییدشده»
ابود ‎obud‎ [<عربی>؛ (در عربی به دو معنای «رمیدن» و «اقامت» کردن به‌کار رفته‌است، اما ظاهراً فارسی‌زبانان تحت تاثیرِ کلمۀ ابد آن را در معنای جاودانگی به‌کار برده‌اند.)]
(اسم) دوام و جاودانگی.
ق۱۰. امید که بقای حضرت خان مقرون به خلود و ابود گردد (خنجی۱، ۳۵۵) ║ ق۱۲. در صحایف خلود و دیوان ابود، برکات والا و درجات علیای آن، ذٰخرِ عواقبِ اعلی‌حضرت گردون‌بسطت شاهنشاهی و نواب کامیاب سپهرجناب ظل‌اللهی و ثواب آن به روزگار فرخنده‌آثار عاید گردد (خاتون‌آبادی، ۲۹۵) ║ ق۱۳. خیام شوکتش به اوتاد خلود بسته باد و دوام حشتمتش به آجال ابود پیوسته (رضاقلی خان، ۱۰‏/۷۹۸‏) ║ ق۱۴. سایر آثار باقیۀ ایشان را در دفتر خلود ایام و دیوان ابود شهور و اعوام مخلّد و مؤبّد خواهند نمود (تربیت، ۲‏/۹۰۷‏)

معنی ابود | فرهنگ جامع زبان فارسی