وضعیت: «تأییدشده»
ابرمانند abrmânand [<← ابر۱ + مانند>]
(صفت) مانند ابر در ویژگی‌هایی مانند شکل، رنگ و حرکت.
ق۱۲. بعضی از مجرمین گفته‌اند: هرگاه در این قاروره چیزی ابرمانند یا دخان‌مانند باشد، نشان درازی مرض بود (ارزانی، ۲/۶۵۰) ║ ق۱۳. به قلۀ کوه رسیدم. سوراخی بسیار مهیب دیده شد که همیشه بالای آن سوراخ، ابرمانند سایه‌ای دارد که از دود آنجاست (سیّاح، ۳۰۱) ║ ق۱۴. ای دیوجان، در مرکز فضای قدمت محروسۀ الوهیت خود پرتو متحرکی ابرمانند آفریدم که از شدت حرکت به امر من گاهی جزوی از خود متجزا نموده، به فضا می‌افکند (طالبوف۱، ۱۳۲) ║ ۱۳۵۰ش. در اینکه این تودۀ خاکی از کجا و چگونه آغاز گردیده آیا از تودۀ ابرمانند یا غیر آن پدید آمده فرضیه‌هایی وجود دارد (صادق رضا‌زاده شفق: مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی اصفهان، ش۷/۵۳) ║ ۱۳۶۸ش. از لباسش غبار نرم و ابرمانندی به اطراف پراکنده می‌شود (درویشیان۱، ۲/۱۱۰۴) ║ ۱۳۷۷ش. از آن زمین‌های دور گَردوخاک ابرمانندی بلند است (دریابندری۴، ۱۸۳)