فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کوفیه

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
کوفیه ‎kuf(i)ye‎ [گونۀ دیگرِ چفیه]
⇐ چفیه‏۱.
۱۳۶۸ش. در سال ۱۹۲۰ با پدر و برادر بزرگتر خود خالد به قاهره آمد و در آنجا عقال و کوفیه پوشید و درس هنرشناسی را دنبال کرد (محمدحسین روحانی: چیستا، ش۶۱‏/۱۸‏) ║ ۱۳۹۵ش. گرمای سوزان و سرمای بی‌امان کویر عربستان پوست عریان آدمی را می‌خلد و بدین‌سان، صحراگردان ناگریز بودند که سـرتا پای خویش را با انواع پوشاک، از کلاه و سربند و کوفیـه گرفتـه تـا جبـه و جـوراب و کفش، بپوشانند (ملایی- فلاحتی: ادبیات تطبیقی، ش ۱۴‏/۱۳۴‏)

معنی کوفیه | فرهنگ جامع زبان فارسی