وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زور zavar [گونۀ دیگرِ زبر]
یک. (اسم) ۱. ← زبریک. ۱.
ق۴. آن‌کس‌هاکه کافر شدند، بریده‌اند ایشان را جامه‌ها از آتش، می‌ریزند از زور سرهای ایشان آب گرم و جوشان (تفسیر طبری، ۴/۱۰۵۵) ║ ق۶. پیرزنی حجره‌ای داشت بر زور خانقاه شیخ ما، چنانک همه روزه شیخ ما را می‌دیدی (محمد منوّر، ۱/۲۱۵) ║ ق۷. العلی: بر زور (قرآن ۴۹: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۱۰۴۱)
۲. ← زبریک. ۲.
ق۸. المِلطا و المِطآء و المِطاة: جراحت که به پوست تنک رسد که بر زورِ استخوانِ سر بود (زنجی، ۱/۳۴۶)
دو. (قید) ← زبردو..
ق۶. عضله‌هاء خاصة چشم شش است؛ از این شش، چهار عضله گرداگرد چشم نهاده‌است: یکی بر این گوشه کی سوی گوش است و دیگر بر این گوشه کی سوی بینی است و یکی زیر و یکی زور، هر یکی چشم را سوی خویش جنبانَد (جرجانی۱، ۲۷) ║ ق۸. الثنایا: چهار دندان پیش دهن دو زیر دو زور (زنجی، ۱/۶۱)
سه. (صفت) (درمورد لب) زبرین؛ بالایی.
ق۷. آن را که لب زور شکافته بوَد، او را اعلم نویسند و آن را که لب زیر شکافته بوَد، او را افلح نویسند (عوفی۱۱، ۱۳۹)