اتر

وضعیت: «تأییدشده»
اتر ‎eter‎ [<از فرانسوی éther؛ ؛ نیز←اثیر۱>]
(اسم) ۱. (شیمی) مایعی بی‌رنگ و اشتعال‌پذیر که در گذشته به‌ عنوان مادّۀ بیهوش‌کننده به‌ کار می‌رفت و امروزه بیشتر به‌ عنوان حلّال کاربرد بسیار دارد؛ اتیل‌اتر؛ دی‌اتیل‌اتر.
ق۱۳. دو معالجۀ بسیار مفید شد: یکی جوهر اتر دیگر مقناطیس که به رگ‌ها و اعصاب کشیده شد (دولت علیّه، ۱‏/۹۷‏) ║ ق۱۴. این آب ممزوج به اتر را می‌توانی بخوری؟ (طاهر میرزا۲، ۱۰۲۹) ║ ۱۳۲۱ش. اگر غشوه برای نظامی بدنما نبود، یقیناً حاجت به کاه‌گل و گلاب یا استنشاق اتر پیدا می‌کرد (عبداللّه مستوفی، ۳‏/۵۷۹‏) ║ ۱۳۵۲ش. نزدیک‌های سحر خواب می‌دید که بدنش با اتر بیهوش شده، از میان ابرها می‌لغزد (فصیح۲، ۳۵۵) ║ ۱۳۹۰ش. فوکتی برای نخستین بار در ایران از اتر برای بیهوشی استفاده کرد (یونس کرامتی: کتاب ماه علوم و فنون، ش۵۶‏/۸۵‏)
۲. (فیزیک) مادّه و محیطی فرضی که پیش‌تر تصور می‌شد تمام فضا را پر کرده و انتقال‌دهندۀ نور و دیگر امواج الکترومغناطیسی است؛ اثیر۱.
اترِ نفت
(شیمی) بخش فرّار نفت خام که اساساً متشکل از پنتان‌ها و هگزان‌هاست؛ نفتِ سبک.