فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاهگری

وضعیت: «در دست علوم انسانی»
سپاهگری ‎sepâhgari‎
⇐ سپاهیگری.
ق۱۰. در بالای این سه خانۀ‌ مذکور سه بالاخانه بود که یکی را «خانۀ دولت» می‌گفتند و در آن خانه اسباب سپاهگری می‌بود، مثل شمشیر مرصّع و قور مرصّع و کمرخنجر مرصّع (گلبدن بانو، ۶۵) ║ ق۱۱. پسرش حسن به‌قدر رشدی پیدا کرده، از سوداگری به سپاهگری آمد (علّامی، ۱‏/۲۲۷‏) ║ ق۱۲. در قانون سپاهگری گوی سبقت از همگنان ربوده بودند (گلستانه، ۱۵۶) ║ ق۱۳. ضحّاک گفت: ای پهلوان! می‌خواهم که سپاهگری و زور تو را بیازمایم (هفت لشکر، ۴۲) ║ ق۱۴. محض خریداری اسیر آمده‌ام. این اوقات منفعت می‌کند به‌خصوص اگر جوان و به کار سپاهگری بخورد (خسروی۱، ۲۷۵)

معنی سپاهگری | فرهنگ جامع زبان فارسی