اتراف

وضعیت: «تأییدشده»
اتراف ‎etrâf‎ [هم‌آوا: اطراف؛ <عربی، اصطلاح قرآنی>]
(اسم) بخشش نعمت بسیار به کسی که موجب خودخواهی و سرکشی او شود.
ق۶. عذاب بر‌این‌وجهِ استدراج و امهال و انظار و اترافِ در مُلک و نعمت را کید خوانَد، برای آن‌که صورت کید دارد (ابوالفتوح، ۹‏/۲۹‏) ║ ق۱۲. شاهنشاه ... در اتراف اشراف و اِرفاد اَجناد و ایجاد ایجاء و اِنجاد اَنجاد آنجا دادِ فتوت داده، کرامت ازسر خوان کرامت و غطا از باب عطا برداشت (مهدی استرآبادی، ۴۸۸)