وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرافکنده separafkande [جمع: سپرافکندگان؛ <← سپر + افکنده (← افکند (← افکندن) + -ـه)>]
(اسم) کسی که دربرابر چیزی یا کسی تسلیم شدهاست.
ق۱۱. ظلم است تیغ بر سپرافکندگان زدن / ناخن به داغ لاله رساندن کمال نیست (صائب، ۲/۱۰۱۰) ║ ق۱۲. تا به خود جُنبی سپرافکندۀ خاکی و بس / گو بیاویزد غرور از آسمان شمشیر را (بیدل، ۱/۴۸۳) ║ ق۱۳. همه شاهان سپرافکندۀ تیر فلکند / مرد میدان قضا نیست کسی جز درویش (فروغی بسطامی، ۲۰۰) ║ ۱۳۱۸ش. با سپرافکندگانِ مرده ما را کار نیست / جنگ ما همواره با گردن‌کشانِ زنده است (فرّخی یزدی، ۹۵)