ابیضیت

وضعیت: «تأییدشده»
ابیضیت ‎abyaziy(y)at‎ [<از عربی ابیضیّة>]
(اسم) سفید بودن؛ سفیدی.
ق۷. عاج اضوَأ و انورست از ثَلج، پس ابیضیّت غیر انوریّت است (قطب‌الدین شیرازی، ۳‏/۷۷‏) ║ ۱۳۳۵ش. چون پردۀ عوارض زیدیت و عمریت و ابیضیت و اسودیت، شرقیت و غربیت و زمان و مکان همه را درید ... آنگاه حکم بر تمام افراد لایتناهی تواند کرد (الهی قمشه‌ای، ۲‏/۹۷‏) ║ ۱۳۵۸ش. اینکه شما می‌گویید این جسم ممکن الابیضیه است به من نشان بدهید که این امکان این جسم کجاست ... مثلاً در لابراتوار این جسم را تجزیه کنیم ببینیم امکان ابیضیت این جسم در کجای این جسم است (مطهری۳، ۱۰‏/۱۵۳‏)