فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفق‌رنگ

وضعیت: «در حال تأیید»
شفق‌رنگ ‎šafaqrang‎
(صفت) (چیزی یا جایی) که به رنگ شفق است؛ سرخ‌رنگ ؛ شفق‌آلود؛ شفق‌فام؛ شفق‌گون؛ شفق‌نگار؛ شفق‌نما(ی)؛ شفقی۱؛ شفقی‌رنگ؛ مشفق‎(mošaffaq)‎.
ق۶. باغ جان را صبوحی آب دهید / آن شفق‌رنگ صبح‌تاب دهید (خاقانی۱، ۵۹۳) ║ ق۸. ز مهر او شفق‌رنگ است روی مردم‌ چشمم / دلم زآن‌روی پرخون است چون لعل بدخشانی (برندق خجندی، ۲۲۳) ║ ق۹. ساقیانِ ماه‌طلعتِ هلال‌ابروی، شراب شفق‌رنگ در جام بلورین گردان ساختند (اسفزاری، ۲‏/۱۳۲‏) ║ ق۱۰. شد از تختۀ چلقوه آن دکان / شفق‌رنگ چون دامن آسمان (امینی هروی، ۳۵۴) ║ ق۱۲. افلاک شد از عکس گل و لاله شفق‌رنگ / مشّاطۀ نوروز بیاراست جهان را (حزین، ۵۵۶) ║ ۱۳۰۰ش. بر کاخ نوآیین قضات ستم‌آیین / در کنگره این بیت به تحریر رسیده - کاین کاخ زراندود ز شنگرف شفق‌رنگ / کز خاک چهاراسبه به افلاک چمیده - نقدینه‌اش از جیب ارامل {تصحیح قیاسی؛ متن: ازامل} شده تاراج / سیم و زرش از کیسۀ ایتام پریده (ناظر اصفهانی: ارمغان، س۲/ش۱‏/۳۳‏) ║ ۱۳۴۲ش. مادۀ ۸ اعلامیۀ حقوق بشر که با خون شفق‌رنگ هزاران نفر از قربانیان سعادت ملت‌ها نوشته شده‌ و خود تجسّم مقدّس آرزوی نسل‌های بشر است می‌گوید: ... (صادق همایونی: حقوق امروز، ش۶‏/۴۱‏) ║ ۱۳۶۸ش. ز بس خون از مزار کشتگان عشق می‌جوشد / شفق‌رنگ است افق فرسنگ تا فرسنگ این صحرا (یاور همدانی: کیهان فرهنگی، ش۶۷‏/۴۹‏)

معنی شفق‌رنگ | فرهنگ جامع زبان فارسی