فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رهاین

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
رهاین ‎rahâyen, -’en‎ [جمعِ رهینه]
جمعِ رهینه ‏۱(کسی یا چیزی که برای اطمینان از انجام شدن کاری به گرو گذاشته می‌شود).
ق۷. محمد زید ... مدتی به طالقان مُقام کرد ... و تا آخر ربیع‌الآخر به طبرستان ظلم و خارج نواب او بود ... و قرار افتاد که ودایع و رهاین محمد زید بازسپرد (ابن اسفندیار۱، ۱‏/۲۵۴‏) ║ ق۱۳. نوع ایلات که شهرنشین می‌باشند، ابتدا رهاین و گروگانان بوده‌اند، ان‌ها را به اصفهان آورده‌اند، پشت‌به‌پشت زادوولد نموده، اجماع زیاد پیدا کرده، حال از ایلیت خارج شده ولی باز زبان‌های خود را ازدست نداده‌اند (تحویلدار، ۹۰) ║ اعلیحضرت ... به‌تلافیِ خسارت دولت و رعیت روسیه مبلغ دَه‌کرور نقد که عبارت از بیست‌ملیان مناط سفید روسی است قرار داد و موعد و رهاینِ وصول این وجه در قرارداد علی‌حده که لفظ‌ به‌ لفظ گویا در این عهدنامه مندرج است معیّن خواهد شد (قرارداد ترکمانچای: اعتمادالسلطنه۲، ۳‏/۱۵۸۴‏) ║ ق۱۴. علاوه بر آن ... قرار رهاین آن استقراض بین بانک و دولت داده خواهد شد، یا آنکه آن وجوه پیشکی یا استقراضات به معادل خودشان یک ضمانتی خواهد بود از برای سرجمع بلیت‌های نشرشده (قرارداد بانک شاهنشاهی: یاد، ش۵، ۱۲۱) ║ ۱۳۵۷ش. همه رهائن این حلبه از هجین و عتیق/ همه ملاعب این عرصه از عظام و عصام (جلال‌الدین همایی: یغما، ش۳۶۳، ۵۴۲)

معنی رهاین | فرهنگ جامع زبان فارسی