وضعیت: «در دست علوم انسانی»
راهبردشناس râhbordšenâs [(مصوب فرهنگستان، ۱۳۷۶، در برابر استراتژیست) ]
(صفت) (کسی) که شیوۀ مدیریت منابع و امکانات را برای رسیدن به موفقیت به شکل کلان برنامه‌ریزی می‌کند ؛ استراتژیست؛ راهبردار ۱ (râhbordâr)؛ راهبردپرداز.
۱۳۸۱ش. یک ویژگی مهم چنین کارآفرینی راهبردشناس بودن اوست (علی رضاییان: چشم‌انداز مدیریت بازرگانی، ش۳-۴، ۲۸) ║ ۱۳۹۶ش. ذهن و بینش راهبردشناس به عنوان عامل تعیین‌کننده در شکل‌گیری فرایند راهبردی تمرکز دارد (شوقی و دیگران: پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی، ش۲۷، ۱۵۲)