وضعیت: «تأییدشده»
اپیدمیولوژی epidemiyoloži [املای دیگر: اپیدمیولژی؛ <از فرانسوی épidémiologie>؛ (دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۰، همه‌گیرشناسی) ]
(اسم) (پزشکی) شاخه‌ای از پزشکی که در آن علت، نحوۀ انتشار و مهار گسترش بیماری‌های همه‌گیر در بین افراد بررسی می‌شود.
۱۳۱۴ش. قریحه و فطانت محمد زکریا به حد کمال است. کسی است که در دنیا برای اولین دفعه در باب سرایت امراض و اپیدمیولوژی کتاب نوشته (حکیم اعظم: تعلیم‌وتربیت، ش۹۶/۱۸۷) ║ ۱۳۴۷ش. در سال‌های اخیر ادارۀ همه‌گیرشناسی (اپیدمیولوژی) تکنیک‌های بهتری برای کشف انواع اصلی و انواع فرعی این ویروس‌ها به‌وجود آورده (ناشناس: بورس، ش۶۲/۶۳) ║ ۱۳۶۳ش. در این کتاب به‌طور خلاصه از کلیات سرطان‌شناسی ذکر شده و سپس به شرح اپیدمیولژی و اتیولژی سرطان مری پرداخته و به‌طور بسیار اختصار اپیدمیولژی سایر سرطان‌های گوارش در ایران بیان شده‌است (ناشناس: دانشگاه انقلاب، ش۴۲/۳۳) ║ ۱۳۸۰ش. مهم‌ترین قسمت این فصل درمورد اپیدمیولوژی قارچ‌هاست که به اکتساب عفونت‌های قارچی در جوامع گوناگون می‌پردازد (نغمه جاویدنیکو: کتاب ماه علوم و فنون، ش۳۹/۲۷) ║ ۱۳۹۱ش. موضوعاتی که در این فصل ذکر شده‌اند عبارتند از: اپیدمیولژی، رویان‌شناسی، پاتولوژی (صدیقه کیانی: کتاب ماه علوم و فنون، ش۶۷/۴۰)