ابزارگرایی

وضعیت: «تأییدشده»
ابزارگرایی ‎abzârgerâyi, -ga- , -’i‎ [<← ابزارگرا + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) (فلسفه) دیدگاهی مبتنی بر عمل‌گرایی که نظریه را نمایانگر واقعیت نمی‌داند، بلکه وسیله و ابزاری برای عمل می‌داند و اعتبار و درستی آن را بر اساس نتیجه و فایده‌اش برای عمل می‌سنجد، نه بر اساس میزان واقع‌نمایی آن.
۱۳۵۰ش. ابزارگرائی دیوئی با مکتب اصالت عمل ویلیام جیمز رابطه‌ای نزدیک دارد (هوشنگ رهنما: مکتب مام، ش۲۳‏/۲۰‏) ║ ۱۳۸۹ش. تأکیدهای دیگر وی ... با ابزارگرایی هماهنگ است و با واقع‌گرایی، حتی از نوع انتقادی آن ... سازگاری ندارد (موحد ابطحی: معرفت کلامی، ش۴‏/۱۹۶‏)