وضعیت: «تأییدشده»
ابزارمند abzârmand [جمع: ابزارمندان؛ <← ابزار۱ + -مند>]
یک. (اسم) کسی که توان به‌کارگیری ابزارها و دستگاه‌های فنی مرتبط با حرفه و رشتۀ تخصصی خود را دارد ؛ افزارمند.
۱۳۷۷ش. دیدرو ... هوش و نبوغ مخترعان و استادی ابزارمندان را می‌ستود (احمد آرام: تاریخ تمدن، ۹/۱۲۹۳) ║ ۱۳۷۹ش. کارگر مزرعه اگرچه دستمزد و سطح زندگی‌اش از معدن‌کاران و ابزارمندان دیگر بالاتر نیست، ولی آگاهی صریح‌تری از ارزش اجتماعی کار خود دارد (خرّمشاهی، ۳۳۷)
دو. (صفت) ۱. ⇅ ابزارسازیک..
۱۳۵۰ش. اگر انسان را حیوان اجتماعی و حیوان ناطق گفته‌اند، نیز می‌توان به‌حق او را حیوان ابزارمند نامید (ابوالحسن نجفی: دانشکدۀ ادبیات تهران، ش۷۷/۹۱) ║ ۱۳۸۵ش. فکر، انسان ابزارمند می‌سازد و یا ابزار، انسان متفکر (شادمهر راستین: فارابی، ش۵۹و۶۰/۳۲۵)
۲. (درمورد امری) با استفاده از ابزار، به‌ویژه ابزارهای پیشرفته.
۱۳۷۹ش. علم به‌وسیلۀ مشاهدۀ مستقیم و ابزارمند، توصیف، آزمایش ... گسترش می‌یابد (شکوه حاجی‌نصرالله: پژوهش‌نامۀ ادبیات کودک و نوجوان، ش۲۳/۱۲۷)
۳. (مهندسی) (درمورد سامانه یا دستگاه) مجهز به ابزارهای دقیق اندازه‌گیری.