اتقاد

وضعیت: «تأییدشده»
اتقاد ‎etteqâd‎ [<عربی>]
(اسم) ۱. (درمورد آتش و شراره و مانند آن‌ها) شعله‌ور شدن؛ زبانه کشیدن.
ق۷. مجدالدوله از احتدام ایام فتنه و اتّقاد شرر شر ملول گشت و از امارت اعراض کرد (جرفادقانی، ۳۵۸) ║ ق۸. در زمان ایقاقی مجدالملک و اتقاد نوایر غضب ایلخان و تراجع کوکب دولت صاحب‌دیوان موجلکا داده بود که هرچه سِمَتِ تملک دارد ... از آن پادشاه است (وصّاف، ۱‏/۱۱۹‏) ║ ق۱۳. نمی‌بینی که سوخته به اندک اشارت زِناد و حرکت قَداحۀ اجتهاد در اتقاد است؟ (دنبلی۲، ۲‏/۱۹۸‏)
۲. برافروختن؛ شعله‌ور کردن.
ق۹. جمعی کثیر کشته گشتند. چون جای صلح نماند، ... به‌قدر امکان و قدرت مبادرت به نهب و غارت و اتقاد نائرۀ شرارت جُستند (ابوبکر طهرانی، ۴۵۱)