فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدان

وضعیت: «تأییدشده»
ابدان ‎abdân‎ [جمعِ بدن؛ <عربی>؛ (گاهی دوباره های جمع به آن اضافه شده‌است)]
(اسم) بدن‌ها.
ق۴. وجود ابدان حیوانات بر دو نوع بُوَد: یکی آنکه از طریقِ تناسل به‌وجود آید و دیگر آنکه علت وجود ایشان از عفونت بُوَد از رطوبات (اخوینی، ۲۳) ║ ق۵. علی را به عسل مثل زد از بهر آنکه عسل شفای ابدان است (مستملی، ۲‏/۵۴۸‏) ║ ق۶. اشخاص و ابدان کشتگان برمثال راکعان و ساجدان سر بر زمین تضرّع نهادندی (ظهیری۱، ۳۷۵) ║ ق۷. شد مناسب عضوها و ابدان‌ها / ‌شد مناسب وصف‌ها با جان‌ها (مولوی۲، ۲‏/۱۵۷‏) ║ ق۸. هنوز اکفان آن شهیدان به خون آغشته است و ابدان ایشان در لحود ناپوسیده (سیف هروی، ۲۵۹) ║ ق۹. شیر سبب تربیت و غذای ابدان است (کاشفی۲، ۱۹۳) ║ ق۱۰. به مدفن آن دو بزرگوار رسیده‌اند، بدن ایشان را مشاهده نموده‌اند که تازه بوده و بر آن ابدانِ پاکیزه‌ اثر زخم بی‌اندازه (حافظ حسین، ۱‏/۴۲‏) ║ ق۱۱. نفْسِ ناطقه پیش ‌از وجودِ ابدان موجود بوده‌است (خالقداد۲، ۲‏/۲۴۹‏) ║ ق۱۲. تَف این شعله جسم و جان سوزد / ‌چو خس ابدان کافران سوزد (حزین، ۸۰۸) ║ ق۱۳. در میانِ راه اغلب جای‌ها می‌دیدم که سنگستان را به ‌قوّتِ علم و زحمت ابدان زراعت کرده، غالباً درخت زیتون و بادام کِشته‌اند (سیّاح، ۳۰۶) ║ ق۱۴. به‌واسطۀ داخل کردن سمّ خفیفی از آن امراض در بدن می‌توان ابدان را مدّتی از ابتلای بدان محفوظ داشت (تربیت، ۲‏/۱۱۲۳‏) ║ ۱۳۱۶ش. او نمی‌دانست که دانه‌هایِ برف رحم ندارند و سردیِ خود را از ابدانِ لاغر و ضعیف دریغ نمی‌کنند (نفیسی۲، ۱۲۴) ║ ۱۳۴۴ش. ساختمان اجتماع از ساختمان ابدان و ارواحِ ما هم پیچیده‌تر است. زیرا متضمنِ هزاران روابط متقابل حساب‌نشدنی است (زریاب، ۳۵۱) ║ ۱۳۷۱ش. از فوایدِ دیگرِ مومیایی است که ابدان امواتِ با آن مومیایی شده را از فساد و تلاشی جلوگیری می‌کند (شهری۱، ۵‏/۴۵۳‏)
ترکیبات: شرکتِ ابدان؛ علمِ ابدان

معنی ابدان | فرهنگ جامع زبان فارسی