فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

برهمن‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
برهمن‌سرشت ‎barahmanserešt‎
(صفت) (کسی) که از این جهان دل بُریده و در گوشه‌ای به عبادت و تفکّر سرگرم است؛ زاهد.
ق۱۰. آن عابد برهمن‌سرشتم که مرا/ طاعت ز گنه به توبه محتاج‌تر است (عرفی، ۳‏/۱۰‏) ║ ق۱۲. برهمن‌سرشتی ریاضت‌شعار/ که گردیده رگ بر تنش آشکار (بیدل، ۳‏/۷۳۰‏)

معنی برهمن‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی