وضعیت: «تأییدشده»
اتلافکاری etlâfkâri [<← اتلاف + کار + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) انجام دادن کارهایی که معمولاً ضروری نیست و باعث هدر دادن و از بین رفتن وقت، نیرو یا منابع میشود.
۱۳۶۲ش. همۀ رنجهای یهودیان... یکسر به هدر میرفت، آنهم به شکل یکمشت آمار و ارقام در لابهلای اتلافکاریهای سنگدلانۀ تاریخ (باستانی، ۲/۸۰۵) ║ ۱۳۷۲ش. هدف اصلی استراتژی «رأس زمان» بیش از هرچیز حذف اتلافکاری... نیز افزایش همزمان کیفیت و بهرهوری است (پرستو معینالدینی: تدبیر، ش۴۰/۸۷) ║ ۱۳۸۵ش. یک نمونه از اتلافکاری عبث عالم هنرمندانۀ مدرن، مبالغی است که برای تئاترها و مدارس هنری میپردازند (شهابالدین امیرخانی: زیباشناخت، ش۱۵/۹۶)