وضعیت: «در حال ویراستاری»
مکثر mokasser
(صفت) (کسی یا چیزی) که باعث زیادی و بیشترشدن چیزی شود. زیادکننده.
ق۷. سقناق‌تکین با مردان که مرد حرب بودند به خدمت او پیوستند و مکثر سواد او شدند (جوینی، ۱/۶۳) ║ ق۸. اگر دَمَوی بُوَد از چیزهایی که مکثر خون بُوَد اجتناب نماید (شمس‌الدین آملی، ۳/۱۴۰) ║ ق۱۲. شک نیست که هرچه مُسَخِّن است محرک است و هرچه مُرَطِّب است مکثر مواد است... از اینجاست که از کثرت تناول لحوم و خمر غیرممزوج و کثرت استحمام و امثال آن احتراز واجب دانسته‌اند (ارزانی، ۳/۸۳۶)