وضعیت: «تأییدشده»
اپیستمولوژیک epistemoložik, -to- [<از فرانسوی épistémologique>]
(صفت) مبتنی بر اپیستمولوژی یا مربوط به مباحث آن؛ معرفت‌شناختی؛ معرفت‌شناسانه.
۱۳۳۶ش. پروفیل اپیستمولوژیک: اگر کیفیت تکوین اندیشه‌ای برای هنرمند آشکار و روشن بود ایجاد فن انتقاد و ارزش‌یابی هنری ضرورت نمی‌یافت (محسن هشترودی: مجلۀ دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ش۱و۲/۶۶) ║ ۱۳۶۸ش. فلسفه و طبیعیات رابطۀ اپیستمولوژیک دارند؛ یعنی اگرچه ... با یک تئوری تجربی ابطال قانون علیت به‌دست نمی‌آید، ولی ذهن آغشته با تئوری‌های جدید علمی علت و معلول را به گونه‌ای دیگر تفسیر می‌کند (علی ربانی گلپایگانی: کیهان فرهنگی، ش۶۲/۱۹) ║ ۱۳۸۷ش. عنوان سخن من مقایسۀ تفسیرهای آنتولوژیک (وجودشناختی) با تفسیر اپیستمولوژیک (معرفت‌شناختی) از کانت است (بیژن عبدالکریمی: کتاب ماه فلسفه، ش۱۲/۲۸)