وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزگر setizgar
⇐ ستیزه‌کار.
۱۳۳۶ش. من تعجب می‌کردم. آفتاب شیراز که از پشت کوه درمی‌آید باید ستیزگر باشد، چون اهل کوهستان بود و کوهستانیان پرخاش‌خوی‌اند (پرویزی، ۲۰۵) ║ ۱۳۷۲ش. به هر روی در جوامع متمدن هر مرد فقط یک زن به عقد ازدواج خود درمی‌آورد، اما اگر زنش ستیزگر یا سترون بود، تحت شرایطی از جمله به استناد این که خدا با این پیوند رضا نبوده و نخواسته است، همچنین به دلیل این که مشیّت الهی پیوسته در جهت خیر و برکت است و در این ازدواج نامسعود نشانی از خیر و صلاح و صواب نیست، همسر خویش را طلاق می‌دهد و زن تازه می‌گیرد (اقبال یغمایی: سفرنامۀ شاردن، ۲۰۰؛ توس) ║ ۱۳۸۲ش. منازعۀ ململ بانو و سرخه روباه به ژرفای وجود باشندگان دیار شکربار رخنه می‌کند و سرشت ستیزگر ایشان را که دیر زمانی نهان مانده به ظهور می‌رساند (سید عبدالعلی دستغیب: کیهان فرهنگی، ش ۲۰۸-۲۰۹/۸۶) ║ ۱۳۹۲ش. سردمداران این گروه‌های افراطی در پاکستان توانسته‌اند سلفی‌گری را از یک گرایش اعتقادی و فقهی، به ایدئولوژی تمام‌عیار ستیزگر و طردکننده تبدیل کنند (علی‌رضا میرزایی: سراج منیر، ش ۱۱/۱۸۰)