فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کفایت‌نمود

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کفایت‌نمود ‎kefâyatnemud, -no-, -na-‎
حذف به علت تک‌شاهد بودن.
ق۱۳. اوصافِ کرامتِ وجود و شرافتِ ذاتِ کفایت‌نمودِ ایشان مستغنی از تعریف و بیان است (وقایع اتفاقیه، ۳‏/۲۱۸۹‏)

معنی کفایت‌نمود | فرهنگ جامع زبان فارسی