وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌اللهی ebnollâhi, -ahi [<← ابن‌الله + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. ابن‌الله (معنای ۱) بودن.
ق۶. طعن حرام‌زادگی ارچه بد است بد / اما خجالت دَم ابن‌اللَّهی بتر (خاقانی۱، ۸۸۵) ║ ۱۳۷۹ش. تفاوت انسان‌ها با مسیح در این است که ابن‌اللهی وی صبغۀ ازلیت دارد (علیرضا شجاعی زند: هفت‌آسمان، ش۸/۱۴۴)
۲. ابن‌الله (معنای ۲) بودن.
۱۳۹۴ش. هم‌اینک یهودیان این نسبت را به خود روا نمی‌دارند و می‌گویند ما قائل به ابن‌اللهی عزیر نیستیم (روح‌الله کلیا: وبگاه نیستان ادیان و مذاهب: اینترنت)
۳. اعتقاد به اینکه کسی پسر خدا یا از تبار خداست.
۱۳۵۸ش. مسئلۀ ابن‌اللهی ... یکی از معانی و مفاهیمی است که در طول تاریخ زیاد به آن برمی‌خوریم که قومی بزرگ یا کوچک ... دعویِ خدانژادی کرده‌اند (مطهری: آشنایی با قرآن، ۱/۶۱)