فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بی‌ثمری

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
بی‌ثمری ‎bisamari‎
(اسم) ۱. بی‌ثمر (معنای یک۱) بودن.
ق۱۱. سرو از بی‌ثمری خلعت آزادی یافت/ جگر خویش مخور گر ثمری نیست تو را (صائب، ۱‏/۲۴۳‏) ║ ق۱۲. زین باغ بس‌که بی‌ثمری آشکار بود/ دست دعای ما همه برگ چنار بود (بیدل، ۲‏/۱۰۲‏) ║ ق۱۳. سرو آزاد شد آن‌ دَم که ثمر هیچ نداد / بی‌ثمر شو که ثمرهاست در این بی‌ثمری (فروغی بسطامی، ۲۸۰) ║ ۱۳۱۸ش. گر این‌همه وارسته و آزاد نبودم/ چون سرو چرا بهرۀ من بی‌ثمری بود (فرّخی یزدی، ۱۴۲) ║ ۱۳۲۴ش. سرو اندر چمن ایمن بود از آفت سنگ/ ای خوش آن نخل که باشد ثمرش بی‌ثمری (فصیح‌الزمان، ۱۳۳) ║ ۱۳۶۰ش. دستی که ز پول است بَری فایده‌اش چیست/ این شاخه بدین بی‌ثمری فایده‌اش چیست (حالت۱، ۵۹)
۲. بی‌ثمر (معنای یک۲) بودن.
ق۱۲. آبروی اخلاص و فدویت را به خاک عصیان و بی‌آزرمی ریخت و سررشتۀ دولت‌خواهی و خدمت‌گزاری، که حبل‌المتین فلاح و رستگاری است، مجدداً به دست نفاق و بی‌ثمری گسیخت (حسینی منشی، ۵۸۶) ║ ق۱۳. بی‌ثمری سعی و تلاش طوایف اسلامیه مطلقاً ناشی از آن است که فیمابین ایشان ترقی معنوی و خیالی به ترقی صوری و فعلی سبقت و تقدم نجسته‌ است (آخوندزاده، ۲۷۹) ║ ۱۳۴۴ش. آنها پس‌از آنکه به بی‌ثمری تجرد پی بردند، مشکلات ازدواج در نظرشان ناچیز می‌نماید (زریاب، ۹۴) ║ ۱۳۴۶ش. وقتی در زندانِ بی‌ثمری گیر کردی، خواهی دید که... به یک تارِ عنکبوت و حرکاتش، چه‌قدر می‌توان دل‌ بست (آل‌احمد۱۴، ۱۳)

معنی بی‌ثمری | فرهنگ جامع زبان فارسی