فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شکارو

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
شکارو ‎šekâru‎
(اسم) نان یا گوشتی که در گذشته بر روی آتش یا زغال گداخته می‌پختند یا بریان می‌کردند ؛ سکارو؛ سکاروا.
ق۵. مَلِیْلٌ ... شکارو (کردی نیشابوری، ۱۴۵)

معنی شکارو | فرهنگ جامع زبان فارسی