فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نان‌و‌نام

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نان‌و‌نام ‎nânonâm‎
← نام‌و‌نان.
ق۵. چو ایزد دهد مر تو را نان و نام / مخور تا توانی تو تنها طعام (بدیع بلخی: شاعران بی دیوان، ۵۱۲) ║ به هنر و خرد مردمان نگاه همی‌کن اگر از بی‌هنری و بی‌خردی نان و نام به دست توانی آوردن پس بی‌هنر و بی‌خرد باش (عنصرالمعالی، ۳۳) ║ ق۶. به نان و نام بود قصد هر کسی و همی / ز خدمت تو رسد هر کسی به‌ نام و به نان (امیر معزی، ۶۰۰) ║ ای قبلۀ اقبال تو قبولت / زوّار تو را نان‌ و نام داده (وطواط۱، ۴۳۰) ║ ق۱۴. شخص تا زنده است باید در راه ترقی قدم زند، تحصیل نان و نام کند، به‌ کار هم‌جنس‌هایش برخورد بخورد و بخورانَد، درضمن هم بندگی خدا را بنماید (خسروی۱، ۵۲) ║ ۱۳۵۷ش. چرخی که پیوسته در گردش است و جوان جاه‌طلب یا مرد شکست‌خورده یا آدم جویای نان‌ و نام را در خود فرومی‌کشد، خُرد‌وخمیرش می‌کند و موجود تازه‌ای تحویل می‌دهد (شهدادی۱، ۱۱۲)
به نان و نام رسیدن
← به نام و [به] نان رسیدن.
ق۶. ز حشمت تو رسیدم به نان و نام و مباد / گسسته از مدد بنده جود حشمت تو (بهاءالدین بغدادی، ۲۶۹)

معنی نان‌و‌نام | فرهنگ جامع زبان فارسی