وضعیت: «تأییدشده»
ابیه abiyye [گونۀ دیگرِ ابی؛ <از عربی ابیَّة>]
⇅ ابی۲.
ق۷. همت اریَحیّت از آنچه آن حال مشافهه با او تقریر کنم اَنفت نمود و نفس ابیه از آنکه مواجهه از او استمدادی نمایم مستنکف گشت (دهستانی، ۳/۱۲۶۱) ║ عاقبت نفس ابیه از آن خوار داشت انفعت نمود و جوهر حریت از آن مذلت مستنکف گشت (دهستانی، ۳/۱۳۹۵)