فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سروعلانیت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سروعلانیت ‎serro’alâniyyat, ser va ’alâniyyat‎ [گونۀ دیگرِ سروعلانیه؛ صورت نحوی: سر و علانیت]
⇐ سروعلانیه.
ق۵. خدا به آن‌چه همی‌کنید بیناست به ‌سِرّ و علانیت (اسفراینی، ۱‏/۳۱۶‏) ║ ق۶. آن‌چه به نفس بنده لازم است توبه است از معصیت، و صبر بر بلا و شدت، و شکر در نعمت و راحت، و استقامت در سِرّ و علانیت و گزاردن فرایض و سنن بروفق سنت و شرط شریعت (میبدی، ۱‏/۴۰۷‏) ║ مثال داد تا تقوای ایزدتعالی را که بهترین زادی و سودمندترین عتادی است شعار و دثار خویش سازد و در سرّ و علانیت بدان معتصم و متمسّک باشد (وطواط۳، ۷۵) ║ ق۷. #رعایت حقوق پدر و مادر به سه چیز باشد: اول دوستی خالص ایشان را به دل ... و دوم مساعدت با ایشان در مقتنیات پیش‌از طلب ... و سیم اظهار خیرخواهی ایشان در سرّ و علانیت به دنیا و آخرت (خواجه نصیر۱، ۲۳۹) ║ ق۸. خاتونان نیز گفتند هرچند ما را رشک و غبطت بر حال او می‌باشد که او همواره در سِرّ و علانیت سخن عرضه می‌دارد و گستاخی می‌کند، اما او مردی جَلد و بهادر است (رشیدالدین فضل​‌الله۴، ۸۳)
سرّ و علانیت یکسان داشتن با
نهایت صداقت و راستی را با کسی داشتن و او را امین و مورد اعتماد خود دانستن.
ق۷. اگر این معنی شما را موافق است، باید که قیر خان و جملهٔ امرای خوارزم سوگند خورند که سرّ و علانیت با سلطان یکسان دارند (مختصر سلجوق‌نامه، ۱۸۸)

معنی سروعلانیت | فرهنگ جامع زبان فارسی