فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سکوکی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سکوکی ‎s?kuki‎
(اسم) گسی ؛ ← گسی؛ اسککی.
ق۴. این حالات تن یا متصور بُوَند... یا مشموم بُوَد چُن گند و بوی و آن‌چه بدین مانَد یا به ذوق بُوَد چُن تلخی و ترشی و شوری و سکوکی و شیرینی و آن‌چه بدین مانَد (اخوینی، ۱۹۸) ║ ق۵. دلالتشان بر بوی‌ها و طعم‌ها... زحل: ... ناخوشی و سکوکی و گندگی و ترشی مکروه (بیرونی، ۳۶۷) ║ ق۶. خلط سودا هم دو نوع است، طبیعی و ناطبیعی. اما طبیعی، دُردی خون است و بدین‌سبب ستبرتر و گران‌تر از خون است و طبع او سرد و خشک است و رنگ او سیاه و طعم او آمیخته است از شیرینی و ترشی و سکوکی. و تولد او اندر جگر باشد (جرجانی۲، ۱‏/۱۹‏)

معنی سکوکی | فرهنگ جامع زبان فارسی