وضعیت: «تأییدشده»
اپتیک optik [املای دیگر: اوپتیک؛ <از فرانسوی optique>؛ (مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۱، در برابر optics - دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۱، نورشناسی) ]
(اسم) (فیزیک) شاخه‌ای از فیزیک که در آن ویژگی‌ها و رفتار نور، از جمله برهم‌کنش آن با مادّه، و ساخت تجهیزات به‌کاربرنده و آشکارساز آن بررسی می‌شود؛ نورشناخت.
۱۳۲۳ش. علوم ریاضی، مکانیک، شیمی، اوپتیک و غیره در همه‌جا یکسان است (علی‌نقی وزیری: آموزش و پرورش، ش۴/۱۷۴) ║ ۱۳۴۹ش. واقعیت و حقیقتی را که عکاس انتخاب کرده‌است برحسب خواص و قوانین مربوط به اپتیک، شیمی و فیزیک ترجمه و ضبط و ثبت می‌کند (هادی شفائیه: نگین، ش۶۸/۱۷) ║ ۱۳۷۳ش. در تأیید آیۀ نور از تئوری‌های اوپتیک بهره می‌گرفت (سعید برزین: کلک، ش۵۸ و۵۹/۲۵۹) ║ ۱۳۸۹ش. لزوم مطالعۀ این فصل، داشتن اطلاعاتی در زمینۀ مکانیک، الکترومغناطیس و اپتیک است (ناشناس: کتاب ماه علوم و فنون، ش۱۳۱/۷۷)