وضعیت: «در حال تأیید»
نفرت‌آور nefratâvar
(صفت) (درمورد چیزی یا کسی) که حسّ بیزاری و ناخشنودی را در انسان ایجاد می‌کند ؛ نفرت‌آلود ۲؛ نفرت‌آمیز ۲؛ نفرت‌آورنده؛ نفرت‌انگیز؛ نفرت‌بار ۱؛ نفرت‌خیز.
ق۱۴. این‌طور کارهای نفرت‌آور را به من تکلیف و اجبار می‌کند و کشتن بعضی اشخاص بزرگ را به من حکم می‌کند تا مرا منفور نماید (سیّاح۱، ۲۹۳) ║ ۱۳۱۱ش. قلبش گوئی ... در زیر شبکه‌های استخوانِ سینه، با رعشۀ نفرت‌آوری، حرکت می‌کند (مسعود۱، ۴۱) ║ ۱۳۴۴ش. از نزدیک ببینیش، پسرۀ نفرت‌آوری هست! (به‌آذین۵، ۱/۱۱۶) ║ ۱۳۵۸ش. می‌دانم که پیری نفرت‌آور است، اما علت اخم و ناراحتی بابا را درست درنمی‌یابم (یونسی، ۵۰۸) ║ ۱۳۸۰ش. شورش و بلوا در تهران حادثۀ زشت و نفرت‌آوری بود (خاتمی، ۱۰۵)