وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دراستادن۱ darestâdan, -’estâdan
۱. (معمولاً با حرف اضافۀ به، در) ← درایستادن ۱، ایستادن۴.
ق۵. چون عبدالمطلب آنجا رسید ایشان را دید همه هلاک شده، دراستاد آن زرینه‌ها و زیورها که با ایشان بود باز می‌کرد تا چاهی از زرینه پر کرد (سورآبادی۲، ۲/۱۳۸۸) ║ ق۶. شبانروزی به کار او دراستاذ / به نو هر ساعتش چیزی فرستاد (عطّار۵، ۳۲) ║ ق۷. دراستادند این گروه با هم مشورت می‌کردند و راز می‌کردند در آنچه بکنند (مقامات حریری، ۱۴۲) ║ ق۸. زد بر نوای بلبل شیدا چنار دست / وز ذوق آن به رقص دراستاد نارون (ابن یمین، ۱۴۱) ║ ق۹. بغرا در رأی چون حلوای جوش‌برّه تأمل نمود و به‌غایتش معقول افتاد و در مداحی قلیه دراستاد (اطعمه، ۲۳۲) ║ ق۱۱. فطفق: دراستاده (قرآن ۱۲۳: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۹۶۵) ║ ق۱۳. أفضتم: دراستادیدی شما (قرآن ۱۴۰: فرهنگنامۀ قرآنی، ۱/۲۰۵) ║ ۱۳۳۰ش. نشد چشمه از پاسخ سنگ سرد / به کندن دراستاد و ابرام کرد (بهار، ۲/۱۱۰۷)
۲. ← ایستادن ۲۴، درایستادن۴.
ق۵. ظلّوا: دراستادندی (قرآن ۱: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۹۸۴) ║ ق۶. ظلّوا: دراستند (قرآن ۴۲: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۹۸۴)
۳. ← درایستادن۲.
ق۵. در ساعت میغ برآمد و باران دراستاد عظیم، چنانکه گفتم اکنون هلاک شوم از غرقاب (خواجه عبداللّه۲، ۱۰۸) ║ ق۶. دعائی بگفت، ابر باز شد و باران بازاستاد. و... شیخ‌الاسلام دعا بگفت، دیگرباره باران دراستاد و ما به جانب معدآباد خواستیم رفت (سدیدالدین غزنوی، ۱۳۸)
۴. ← ایستادن ۲، درایستادن۷.
ق۶. دراستادند خلقی گردِ او در / سپر بستند بر هم جمله از زر (عطّار۵، ۲۱۷) ║ ق۸. ستوده یوسف آن تاج سر ما / ز ما کهتر ولیکن مهتر ما ـ ابا ما بود آن ماه دل‌افروز / به‌پیش گلّه دراستاده امروز (شاهین شیرازی: اشعار یهودیان، ۶۵) ║ ۱۳۳۰ش. سر شرارت کاشان زعیم راهزنان / به پای دار دراستاد بسته‌دست و ذلیل (بهار، ۱/۳۳۲)
۵. ← درایستادن ۸، ایستادن۱.
ق۸. رواست گر ز پسم سرزنش کنند که باز / به‌پیش عقل دراستاده‌ام دگرباره (نزاری، ۲/۳۵۲) ║ ۱۳۳۰ش. فرّ و بزرگی بیامد ار زبر عرش / دست‌به‌کش پیش تخت شاه دراستاد (بهار، ۱/۳۳)
۶. ← ایستادن ۲۹، درایستادن۱۰.
ق۸. ناگاه شیخ را دیدم که عصایْ در دست مبارک داشتی و بیلی به‌جای سنان عصا کرده و دراستادی (ابن بزّاز، ۱۰۲۵)
۷. ← ایستادن۳۳.
ق۹. یقین مرکب کسی است که دراستاده است که درآید به این طریق. چنانکه بی مرکب سفر ظاهر به کلفت و دشواری بود، بی قوّت یقین شروع در این سفر و سیر در این طریق میسر نیست (محمد تبادکانی، ۲۶۹) ║ ۱۳۳۰ش. استاد خجسته‌پی دراستاد / تا کودک را کند مؤدب (بهار، ۱/۱۵۲)
۸. ← ایستادن۸.
۱۳۳۰ش. ولیک لشکریان سپهبد پیروز / چنان نبد که دراستند و افکنند سپر (بهار، ۱/۱۶۸)
۹. (با حرف اضافۀ به) ← ایستادن۷.
۱۳۳۰ش. چو خویی پذیرد دراستد بدان / نگر تا نگیری تو خوی بدان (بهار، ۲/۱۱۳۶)