فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عطاخانه

وضعیت: «در حال تأیید»
عطاخانه ‎atâxâne‎
(اسم) جایی که خداوند از آنجا چیزهای ارزشمند مادی یا معنوی بسیار به دیگران می‌بخشد.
ق۱۰. در آن سرزمین نزول فرمود و از عطاخانۀ «و ننزِّلُ من القرانِ ما هو شفاءٌ و رحمةٌ للمؤمنین» ابواب مرحمت بی‌کران بر روی اهالی آن خطّۀ جنّت‌نشان برگشود (امینی هروی، ۲۴۳) ║ حمد و سپاس سزاوار حکیمی است که ترکیب بدن انسان را از اجزای لطیفه و جواهر شریفه ترتیب نمود و از عطاخانۀ جود مادّة الحیوة وجود اعطا فرمود (کمال‌الدین شیرازی، ۱۷۱) ║ ق۱۱. همان بهتر که پناه به عتبۀ کبریا برده، به دریوزۀ فتح و نصرت از عطاخانۀ الهی امداد فرماییم (علّامی، ۱‏/۵۰۷‏)

معنی عطاخانه | فرهنگ جامع زبان فارسی