شداقه

وضعیت: «در حال تأیید»
شداقه ‎šaddaqe‎
(صفت) (زنی) که هنگام سخن گفتن گوشۀ دهانش را کج می‌کند و لحنش را، اغلب به قصد اظهار فصاحت، تغییر می‌دهد ؛ قس: متشدق.
ق۷. یکی از عرب گفت: لاتنکحوا من النساء ستّاً: انّانة ولا منّانة و ... لا شدّاقة ... و شَدّاقة آن باشد که در سخن گفتن لب را پیچد و اظهار فصاحت کند (مؤیّد خوارزمی، ۲‏/۸۰‏)