فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بستاخانه

وضعیت: «در حال تأیید»
بستاخانه ‎bostâxâne‎ [<← بستاخ + -انه>]
۱. ← گستاخانه‏‌یک‌. ۳.
ق۶. هر کجا که محبت باشد مرد بستاخ گردد، و سخن بستاخانه گوید، و کار بستاخان کند، در کارها عیّاروار باشد، و سخن‌های شگرف گوید (ژنده‌پیل۱، ۳۱۷)
۲. ← گستاخانه‏‌دو‌. ۲.
ق۶. پیغمبران صلوات‌الله‌علیهم برخی از آن بودند که سخن‌های شگرف گفتند و کارهای شگرف کردند؛ هم‌چنان که عیسی ع کار بستاخانه می‌کرد؛ چون: احیاء موتی، و ابراء اکمه و ابرص (ژنده‌پیل۱، ۳۱۸)

معنی بستاخانه | فرهنگ جامع زبان فارسی